сояу


сояу
зат.
Сүйектен істелген ине.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Смотреть что такое "сояу" в других словарях:

  • сояу — 1 1. (Көкш., Қ ту) бидайды бастырып ұшырған соң қалған сабағы (қ. бас сояу). 2. (Павл., Ерт.) жапырақсыз өскен ағаш не шөп. С о я у шөптер Ертіс бойында аз болады (Павл., Ерт.) 2 (Монғ.) малға арналған жем түрі. Қажетті с о я у жемнің 61,7… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бас сояу — (Көкш., Қ ту) бидайды бастырғаннан қалғаны …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сүңгі — зат. Сояу. зат. Балық аулауда қолданылатын құрал. зат. көне Бірнеше қырлы, ұшы үшкір, темірден, болаттан жасалған ағаш сапты қару. зат. кәсіб. Балық аулайтын құрал …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • көземел — ине. Кішірек келген ине. К ө з е м е л и н е н і ң үлкендігіндей шөп жараның аузында ілініп тұр (Қ.Салғарин, Сол бір күндер, 70). Бір иненің өзін мөлшеріне қарай «жуалдыз», «тебен», «сояу», «к ө з е м е л и н е» деп атаған (Аңыз адам, 2011, №19,… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • кілгірт — кілгір етістігінен жасалған өзгелік етіс. Ол сояу кірпіктерін к і л г і р т е жұмып ойға шомды (Ә. Кекілбаев, Үркер, 6) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қаба — құйрық. Қалың әрі ұзын құйрық. Бітісіне байланысты құйрық: келте құйрық, сояу құйрық, шұбалаң құйрық, қ а б а қ ұ й р ы қ, сымпыс құйрық, сыпсың құйрық, сыпыс құйрық, ит құйрық, шолақ құйрық деген атаулар қалыптасқан (Ж.Қоқанова, Түк және тері… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • нәрлендіріл — нәрлендір етістігінен жасалған ырықсыз етіс. Қолда бар барлық шөп, сабан, сояу, қамыс туралып, н ә р л е н д і р і л і п, түйіршіктелген жем түрінде ған беріледі (Қаз. әдеб., 05.02.1982, 3) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.